Oskar Dawicki
(ur. 28 lipca 1971 roku w Stargardzie Szczecińskim) jest absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie obronił dyplom w pracowni prof. Lecha Wolskiego. Choć kształcił się jako malarz, szybko zwrócił się ku performance’owi, wideo, instalacjom i obiektom. Jego twórczość charakteryzuje postkonceptualny styl, pełen humoru, autoironii oraz metaforycznych pytań o tożsamość artysty i przemijanie. Stałym motywem jego wystąpień jest niebieska brokatowa marynarka, która stała się znakiem rozpoznawczym artysty.
TRZYDZIEŚCI LAT TRACENIA BLASKU
Niebieska cekinowa marynarka Oskara Dawickiego to jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów jego artystycznej tożsamości. Podarowana artyście w 1995 roku przez przyjaciółkę, podczas studiów na Wydziale Sztuk Pięknych UMK, jest z pozoru efektownym scenicznym strojem, który szybko stał się znakiem wejścia w performans, momentem, w którym artysta przyjmuje swoją publiczną rolę, świadomie balansując między powagą a lekkim dystansem. Marynarka działa jak kostium iluzjonisty: podkreśla teatralność działań Dawickiego, a jednocześnie ujawnia, że wszystko rozgrywa się w przestrzeni świadomej gry. Jej połysk nie jest jedynie ozdobą, to sposób na zaznaczenie, że performans to teren autoironii, komentarza i subtelnego przerysowania. Postępujące zużycie materiału zainspirowało Dawickiego do uczynienia z marynarki samodzielnego dzieła. Jego tytuł zmienia się co roku zgodnie z postępującym stażem scenicznym artysty i jego stroju.
Z wielką przyjemnością prezentujemy w Szatni marynarkę, która po trzydziestu latach nadal pięknie błyszczy...
Z wielką przyjemnością prezentujemy w Szatni marynarkę, która po trzydziestu latach nadal pięknie błyszczy...
Koordynacja wystawy:
Tomasz Wlaźlak
Tomasz Wlaźlak
Artist Talk:
